پيام مدير

بسم‏ اللّه ‏الرّحمن ‏الرّحيم

شك در نماز

قال الصادق –عليه السلام:

عن زراره ابي بصيره قال :قلنا له :الرجال يشك كثيرا،في صلائه حتي لا يدري كم صلي ولا ما بقي عليه

زراره و ابو بصير مي گويند : از امام (امام صادق يا امام باقر عليهما السلام) پرسيدم :اگر شخصي در نماز شك كند تا شك كند تا آنجا كه نداند چند ركعت خوانده وچقدر باقي مانده است؟حضرت فرمود :اعاده كند . عرض كردم او همواره شك مي كند،حتي اگر نماز را اعاده كند .عرض كردم او همواره شك مي كند ،حتي اگر نماز را اعاده كند .حضرت فرمود : اعدا كند . عرض كردم او همواره شك مي كند ، حتي اگر نماز را اعاده كند. حضرت فرمود : به شكش اعتنا نكند . آنگاه فرمود : شيطان پليد را با شكستن نماز عادت ندهيد ( كه شما را فريب بدهد و به وسوسه بيندازد ) ، زيرا با اين كار ، او در شما طمع مي كند ، شيطان خبيث و پليد است و به آنچه عادت داده شده ، عادت مي كند . پس هرگاه براي يكي از شما و هم اشتباهي حاصل شود ، به آن اعتنا نكنيد و خيلي نماز را نشكنيد ، چرا كه اگر چند بار چنين كرد ديگر شك براي او نمي آيد . زراره گفت كه آن گاه حضرت فرمود : آنشيطان خبيث مي خواهد كه اطاعت شود پس اگر از او اطاعت نشد ، باز خواهد گشت

نماز كامل همراه با صلوات

قال الصادق- عليه السلام :

ان من تمام الصوم اعطاء الزكوه ( لفطره ) كما ان الصلاه علي النبي – صلي الله عليه و اله و سلم –من تمام الصلاه،.

همانا پرداخت زكات فطره ( در آخر ماه رمضان مايه تماميت روزه مي باشد ، چنان كه صلوات بر محمد (وآل او ) باعث تمامبت نماز است (يعني نماز با صلوات و روزه با زكات فطر ه كامل مي شود.

منبع :  وسائل الشيعه،ج۶ص۲۲۱

لباس داري تصوير

قال الصادق –عليه السلام :

انه كره ان يصلي وعليه ثوب فيه تما ثيل،.

از امام صادق (ع) روايت شده است كه آن حضرت كراهت داشت از اين كه با لباسي كه در آن تصويري هست نماز بخاند .

منبع :  وسائل الشيعه‌ ، ج۳. ص۳۱۷

لباس نماز گزار

قال الصادق- عليه السلام:

خير لباسك ما لا يشغلك عن الله –عن الله-عز وجل- بل يقربك من شكره وذ كره وطاعته،.

نيكوترين لباس آناست كه تو را از ياد خدا غافل نكند ( مشغول به غيرننمايد ) بلكه به شكر و ذكر وطاعتش نزديك كند.

منبع :  مصباح الشريعه، الباب السابع ،في الناس

سلام بر نماز گزار ممنوع

قال الصادق –عليه السلام:

لا تسلموا ولا علي المصلي وذلك لان المصلي لا يستطيع ان يرد السلام لان التسليم من المسلم تطوع والرد عليه فريضه،.

بر سه گروه لازم نيست سلام داده شود كه يكي از آنها نماز گزار است ،چون او آمادگي پاسخ دادن را ندارد ،در صورتي كه سلام كننده مستحب است وپاسخ دادن واجب است .

منبع :  بحارالانوار،ج۷۶،ص۹

سلام بر نمازگزار

قال الصادق- عليه السلام:

اذا دخلت المسجد والقوم يصلون فلا يصلون فلا تسلم عليهم و سلم علي النيي –صلي الله عليه واله – ثم اقبل علي صلاتك واذا دخلت علي قوم جلوس

هنگامي كه داخل مسجد شدي وزماني كه مردم مشغول نماز هستند ،بر آنها سلام نكن ،بلكه بر رسول خدا (ص) سلام كن ومشغول نماز شو ولي وقتي وارد بر گروهي شدي كه مشغول صحبت هستند ،بر آنها سلام كن.

منبع :  بحار الا نوار ،ج۷۶،ص۸

 شبهه افكنان و گمراهان با جملات فريبنده مي گويند : ما فقط اهل دوستي و محبت و صلح هستيم و از دشمني كردن ، حتي با دشمنان اسلام و قرآن هم بدمان مي آيد!؟

بعضي ها فريبكارانه و يا به دليل ناآگاهي از انديشه و فرهنگ قرآن و اهل البيت(عليهم السلام) مي گويند : ما فقط اهل محبت و صلح و دوستي هستيم و از دشمني كردن (حتي با دشمنان اسلام و قرآن) بدمان مي آيد .

اين در حالي است كه بخش مهمي از زيارت عاشورا ، لعنت بر دشمنان حكومت فرهنگ و انديشه قرآن و اهل البيت(عليهم السلام) و برائت از آنان است .

اين فراز هاي شريف در زيارت عاشورا است كه مي فرمايد : « حرب لمن حاربكم »⁽¹⁾ ؛ « عدو لمن عاداكم »⁽²⁾ ؛ « لعن الله امه اسست اساس الظلم و الجور عليكم اهل البيت»⁽³⁾ و فراز هاي بسياري مانند اين فرازهاي شريف ،با صراحت تمام، در گيري و صف آرايي و دشني اهل البيت(عليهم الصلوه و السلام) و پيروان راستين ايشان  با دشمنان و مخالفان قرآن و اسلام ناب محمد(صلي الله عليه و آله) ، را بيان مي كند .

اساسا بخش مهمي از دستورات حقتعالي در قرآن كريم درباره صف آرايي و درگيري و شدت رفتار و عدم سازش با دشمنان اسلام و قرآن و لعنت بر آنان و حتي درباره شناساندن همدستان آنان و چگونگي روشهاي گمراه كننده و فريبنده آنهاست. آياتي مانند اين آيه كه مي فرمايد : « محمد رسول الله و الذين معه اشداء علي الكفار رحماء بينهم⁽⁴⁾ ؛ به وضوح راه را نشان داده است ، حقتعالي مي فرمايد اگر با محمد رسول الله هستي ، با كفار حربي يا استعمارگر مثل آمريكا و صهيونيزم و جهان خواران استعمارگر غرب و شرق و پيروان ايشان در داخل و خارج ، بايد رفتار شديد و خشن داشته باشي و از هرگونه هم صحبتي و دوستي يا سازش با آنها پرهيز كني و دوستي و مهربانيت را براي مؤمنين و انسانهاي بي غرض و حق طلب ، چه مسلمان و چه غير مسلمان، خرج كني .

در زيارت عاشورا فراز بسيار شگفت آوري وجود دارد كه مي فرمايد : « ورزقني البرائه من اعدائكم »⁽⁵⁾ ؛ حضرات  اهل البيت(عليهم السلام) در اين فراز مي فرمايد : برائت جستن - يعني فاصله گرفتن ، موضع گرفتن ، مبارزه كردن با دشمنان حكومت فرهنگ و انديشه اهل اليبت(عليهم السلام) – رزق آسماني است ، گويا مي فرمايد مبارزه با دشمنان حكومت فرهنگ و انديشه اهل اليبت(عليهم السلام) ، رزق مسلمان بي تلاش و بي مجاهدت نمي شود .

با توجه به فراز هاي قبل و بعد از آن  به وضوح مي توان فهميد كه زيارت عاشورا مي فرمايد كسي كه برائت از دشمنان ومخالفان حكومت فرهنگ و انديشه اهل اليبت(عليهم السلام) نصيبش نشده است ، به شيعه بودن و حتي در ايمان خود ترديد نمايد . زيرا ايمان سالم و شيعه حقيقي و پيرو امام حسين (عليهم السلام) يقينا در چنين رزق آسماني سهميه دارد !!

زيارت عاشورا در ادامه فراز فوق مي فرمايد : « ان يجعلني معكم في دنيا و الآخره » ؛ يعني آن كسي كه در دنيا و آخرت هماهنگ با انديشه و فرهنگ اهل البيت(عليه السلام) و آشنايي با معارف ايشان مي باشد ، يقينا برائت از دشمنان حكومت فرهنگ و انديشه اهل اليبت(عليهم السلام) ، را سرلوحه برنامه هاي فردي و اجتماعي و سياسي خود قرار داده است. 

طرح دو شبهه و پاسخ آن درباره اهل البيت(عليهم السلام) : اهل البيت(عليهم السلام) آسماني هستند ، ولي زميني زندگي كردند...

در اين بحث دو شبهه بسيار خطرناك را مطرح مي كنيم و پاسخ آن دو شبهه را ارائه مي دهيم ، كه دانستن آن براي تمامي شيعيان ضروري است و آن اين است كه ، در مورد اهل البيت (عليهم السلام) ، دو گروه افراد وجود دارند كه داراي تفكري غلط مي باشند :

گروه اول مي گويند كه ائمه اطهار(عليهم السلام) آنقدر بلند مرتبه هستند كه ما حتي شايسته نيستيم اسمشان را بياوريم، قسمت اول اعتقادشان در عظمت و بزرگي ائمه اطهار(عليهم السلام) كاملاً درست است. ولي آن قسمت از حرفشان غلط است كه مي گويند حالا كه ما در مقايسه با عظمت ايشان مانند خاك پايشان هم نمي شويم بنابراين از تقليد و پيروي سيرة شريفة آنها عاجزيم، يعني اگر حضرت زهرا(سلام الله عليها) شبها تا به صبح آن اندازه به عبادت مي ايستاد كه پاي مباركش آزرده مي شد ما نمي توانيم از او درس بگيريم و شبها به عبادت و بندگي مشغول شويم يا آنكه اگر آن حضرت در برابر ظلم ايستادگي كرد و پهلويش را شكستند ، نبايستي ما جلوي ظلم بايستيم، زيرا ما كه در حد و اندازة حضرت زهرا(سلام الله عليها) نيستيم، پس ما بايد با ظلم و انحراف سازش كنيم يا سكوت كنيم. يعني اين افراد بطور كلي نادانسته فلسفه امامت و شيعه بودن و پيروي از سيره طيبه اهل البيت را انكار مي كنند و اصلاً نادانسته خون سيد الشهدا (عليه السلام) را پايمال مي كنند و مي گويند كه ما سيد الشهداء نيستيم ماكه تقوا و علوم و معارف حضرت حسين (عليه السلام) را نداريم، ما گناه كار و خلافكاريم، لذا  استغفار مي كنيم و آن بزرگواران مارا از اين كوتاهي در مقابل ظلم و اين سازشكاري خواهند بخشيد و در قيامت از ما شفاعت خواهند نمود! .

گروه دوم مي گويند كه ائمه اطهار(عليهم السلام) اساساً موجوداتي مثل ما هستند و نبايد آنها را آسماني و ملكوتي و سلطان تمام هستي دانست، زيرا اگر چنين باشد براي ما قابل تقليد نخواهند بود، بنا براين انسان كامل وجود ندارد و ساخته ذهن عرفا است، آنها هم مانند ما جايز الخطاء هستند ؛  اين گروه نيز به وادي انكار و حتي كفر كشيده شده اند زيرا با اين حرفهايشان بسياري از آيات قرآن را كه در شان اهل البيت عصمت و طهارت نازل شده است انكار مي كنند.آنجا كه خداوند متعال مي فرمايد: اهل البيت (عليهم السلام) از هرگونه خطا و لغزش منزه هستند⁽¹⁾. و جز به دستور حق و وحي كلمه اي   نمي گويند و رفتار نميكنند⁽²⁾.  اين روسياهان انبوه آيات  و روايات و زيارات و ادعيه را ، با اين حرفهايشان انكار مي كنند كه يقينأ جز كفر به راه ديگري ختم  نمي شود⁽³⁾، تا آنجا كه مي گويند: « حتي معصومين(ع) خود به خود بدون نظارت مردم و بطور اصولي در معرض انحراف هستند))⁽⁴⁾

پاسخ دو شبهه فوق :

گروه اول در شبهه خود به روايات و زيارات مأثوره استدلال مي كنند، بالاخص زيارت جامعه كبيره و رواياتي كه در عظمت ولايت و امامت وارد شده است. پاسخ آنها اين است كه آنچه به آن استدلال مي كنند كاملأ صحيح است ولي آنچه برداشت مي كنند و نتيجه مي گيرند غلط است، زيرا مستندات آنها آسماني بودن و سلطنت اهل البيت (عليهم السلام) را بر كل هستي اثبات مي نمايد اما نتيجه غلطي كه مي گيرند غير قابل دسترس براي تقليد كردن و ناتواني بشر در پيروي كردن از سيرة شريفة اهل البيت(عليهم السلام) است. شبهه ايشان از اين جا ناشي مي شود كه متوجه نيستند كه اهل البيت در عين عظمت و سلطنت بر هستي همچون قرآن از مقام عرش رب العالمين نازل شده اند و آن قدر خود را تنزّل داده اند تا روش و سيرة مطهرة آنها براي فهم ما و تقليد ما و عمل ما آسان باشد، آنها زندگي زميني را بر خود تحميل كرده اند تا ما زميني ها بتوانيم مانند  آنها عمل كنيم مانند پدري كه خود قهرمان دوندگي است ولي با كودك دو ساله خود راه مي رود و پا به پاي او گام بر مي دارد تا كودك از او تقليد كند و راه رفتن بياموزد.

واضح است كه ما مثل ائمه اطهار (عليهم السلام) نيستيم، آنها مسجود ملائك هستند ؛ ملائك فقط به حضرت آدم سجده نكردند، سجده يعني شدت تسليم ؛  در مقابل ائمه اطهار(عليهم السلام) ،  فرشتگان همچون يك غلام برابر رسول خدا و اهل البيت او مانند امام حسين(عليهم السلام) وامام زمان(عج)مي ايستند وسجده مي كنند كه هيچ غلامي مانند ملائك روبروي مولايش چنين عاجزانه سجده نمي كند، امّا اين گروه عليرقم اخلاص و ارادت به اهل البيت(عليهم السلام) ، با اعتقادات غلط خود پشت رسول خدا و امام حسين(عليه السلام) وامام علي(عليه السلام)  را مي شكنند و راه را براي هر گونه فتنه و گمراهي و ظلم باز مي گذارند، چون مي گويند ائمه اطهار بزرگتر از آن هستند كه براي ما قابل تقليد باشند و به عنوان نمونه به اين قسمت از روايات استناد مي كنند كه مي فرمايد: « بكم تمسك السماء ان تقع علي الارض))(5) ؛ يعني اگر آسمان و زمين در هم نمي شود به دليل آن است كه شما بر آنها سلطه داريد، و لذا ائمه اطهار(عليهم السلام) لنگر آسمان و زمين هستند، اكنون سوال اين است كه حضرات ايشان لنگر زمين و آسمان هستند كه ما شيعيان چه كاركنيم؟ ايشان در هر لنگر آسمان و زمين هستند. ولي من و تو بايد نقش ايشان را در هدايت بشريت بدانيم. ما بايد در عين اعتقاد به عظمت ايشان بدانيم كه مثلاَ نقش حضرت زهرا(سلام الله عليها) براي هدايت تو و براي من چيست؟ گروه دوم كساني هستند كه مي گويند اهل البيت(عليهم السلام) آسماني نيستند. مشكل آنها آن است كه به اين نكته  توجه نكرده اند، زميني زندگي كردن اهل البيت(عليهم السلام) مانع از سلطنت آنها بر كل هستي نيست.

 و به نكته مهم ديگري نيز توجه نكرده اند كه اگر اهل البيت(عليهم السلام) با ملكوت در ارتباط نباشند فلسفه اطاعت و ولايت و امامت و رسالت همه باطل مي شود و اطاعت از اهل البيت(عليهم السلام)  اساساً بي معنا مي شود، زيرا در غير اينصورت (اگر اهل البيت(عليهم السلام)  با ملكوت در ارتباط نباشد) مي توان از هر فرد ديگري مثل خلفاي بني اميه و بني عباس اطاعت نمود، چون تفاوت در اساس قضيه ايجاد نمي شود.

نتيجه آنكه ائمه اطهار(عليهم السلام) آسماني و ملكوتي بودند، رسول الله(صلي الله عليه وآله) مي فرمايد: حضرت زهرا(سلام الله عليها) ، «حوراء الانسيه» است، او بشر نيست، حضرت رسول مي فرمايد: «هي نور عيني»، يعني من كه پيغمبر هستم اگر زهرا  نباشد اصلاً دنيا براي من تاريك خواهد شد نمي توانم ملكوت را ببينم و مي فرمايد: «هي روحي التي بين جنبيّ»، يعني حضرت زهرا همچون روح من است كه بدون او جسم من بي جان خواهد شد. اگر حضرت زهرا(سلام الله عليها) نبود هيچ خانمي در مقايسه با ايشان در حد و اندازة حضرت مولا امير المؤمنين(ع) نبود تا روح او را قوّت بخشد و او را در اطاعت و بندگي حقتعالي در آن مقامات عالي ياري نمايد. و اگر حضرت زهرا سلام الله عليها نبود هيچ كس كفو مولا و هم طراز و هم سطح  مولا در عالم ملك نمي شد، نه اينكه حضرت زهرا سلام الله عليها فقط همسر مولا باشد، حضرت مولا علي(ع) بدون حضرت زهرا(س)نه تنها در خلقت براي همسري و ارائه فرزنداني همچون حضرت ابا عبد الله الحسين(ع) تنها مي ماند، بلكه حتي نمي دانست پس از رسول خدا  با چه كسي اسرار غمها و رنجهاي خود را در ميان بگذارد، براي همين است كه مستندات بسياري از روايات اهل تسنن وجود دارد كه، دشمنان حضرت علي(ع) و دشمنان حكومت فرهنگ و انديشه اهل البيت(ع) گفتند :  كه تا فاطمه در خانه علي است راهي براي شكست علي وجود ندارد. بعضي فكر مي كنند كه از روي اتفاق و نا آگاهانه درب خانه حضرت زهرا(س) را شكستند و درب خانه را به پهلوي آن خانم بزرگوار زدند تا جان دهد اما چندين روايت حتي از اهل تسنن موجود است كه نقل مي كنند، درب خانه را به عمد و با هدف قتل حضرت زهرا (س) شكستند كه حضرت زهرا(س) را بكشند، تا علي(ع) تنها بشود آنگاه كه علي(ع), فاطمه(س) را از دست داد, از اهل بيت رسول خدا كسي را نداشت تا از حق او دفاع كند زيرا با توجه به آنكه در شان اهل البت رسول خدا آياتي همچون آيات تطهير نازل شده بود, حضور ايشان در صف مدافعين حضرت علي(ع), حجت بر حق و دليل الهي در تاييد حق حضرت علي(ع) بود. آنچه تا كنون ذكر شد درباره زندگي زميني حضرت علي(ع) و حضرت زهرا(س) بود. تنهايي حضرت علي(ع) و ناچاري و بي كسي آن حضرت در زندگي زميني او است تا سرمشقي باشند براي پيروان حق و حقيقت؛ لذا اهل البيت (عليهم لسلام) زميني زندگي كردند تا براي ما خاكي ها قابل تقليد بشوند امّا حيات آسماني آن بزرگواران در دسترس ما نيست و تنها آثار و نشانه هايي از آن حيات نوراني در ادعيه و زيارات و روايات و سيرة طيبة ايشان موجود است كه به قدري بلند و پر از اسرار و معارف مي باشد كه جز آنكه از آن به قرآن صاعد تعبير كنيم هيچ نامي نمي توان بر آن نهاد. بنابراين، ائمه اطهار(عليهم السلام)آسماني هستند ولي زميني زندگي مي كنند. بعضي‌ها وقتي مي‌خواهند از عظمت و شجاعت امام حسين(ع) حرف بزنند مي‌گويند كه: «امام حسين(ع) در كربلا، جنگ غرّايي كرد و مثلاً دويست نفر را به خاك افكند»، مفهوم اين جملات آن است كه گويا اينهمه شجاعت و قدرت براي آن حضرت, فضيلتي و امتيازي محسوب مي شود كه توانسته است دويست نفر را به هلاكت برساند؛ در حالي كه امام حسين(ع) با يك اشاره مي‌توانست يك ميليارد نفر را هلاك نمايد؛ اما چرا در عاشورا فقط مثلاً دويست نفر را از پاي درمي‌آورد، براي اين كه به منِ روسياه بفهماند، ببين من با شرايط جسم خاكي عمل مي‌كنم تا تو بتواني راه مرا پيروي كني. به همين دليل به پيشاني‌ام سنگ مي‌خورد؛ نيزه‌ها به سينه‌ام فرو مي‌روند و تيرها به چشمانم مي‌نشيند و در سطح تو عمل مي‌كنم تا تو بلند شوي و از من پيروي كني و در دفاع از دين خدا تيرها را بپذيري؛ سنگ‌ها را بر پيشانيت بپذيري؛ پيش چشمت به به سراپرده و نواميس و زن و بچه‌ات حمله كنند و گلوي كودك نوزادت را در آغوشت پاره پاره در عين حال از دين اسلام دفاع كني. گويا حضرت با سيرة طيبة خويش مي فرمايند من از آسمان و عرش آمده‌ام و در كنار تو و با محدوديتهاي حيات زميني با ظلم و جور مبارزه مي كنم.تا تو هدايت بشوي؛ مثل تو زميني زندگي مي‌كنم تا تو نگويي كه «امام حسين(ع) آسماني است و من نمي‌توانم از او پيروي و تقليد كنم» .

پاسخي بر يك شبهه

گريه؛ افسردگي يا نشاط روحي

روضه و گريه زياد

عده اي مي گويند كه گريه زياد در روضه ها موجب خستگي مردم مي شود و بعضي از روزنامه ها هم مي نويسند كه گريه (منظورشان, گريه بر عزاي اهل البت است) افسردگي مي آورد. جواب اين است كه اين مدّعيان يقيناً در طول عمرشان حتي يكبار خالصانه و عاشقانه بر مصائب اهل البت بالاخص حضرت اباعبدالله الحسين گريه نكرده اند تا از نزديك حس كنند گريه بر مصائب آن بزرگواران تا چه اندازه اعتماد به نفس, آرامش روح, احساس توكل و نشاط روحي و معنوي ايجاد مي كنند. شيعه عاشق حسين(ع) است و با يك يا حسين(ع) گفتنش بايد غش كند. روضه براي عاشقان حسين(ع) طراوت مي آورد ولي براي آن كساني كه مي گويند روضه زياد نخوانيد، حتماً قساوت مي آورد. زيرا آنان درد دين ندارند و شكنجه و شهادت اهل البيت در نظر ايشان موضوعي است كه تاريخ آن گذشته است.

شيعه تا وقتي امام زمانش نيايد شادي ندارد

ما تا وقتي كه انديشه و فرهنگ اهل بيت را در عالم عرضه نكنيم، شادي نداريم. در ميلاد امام رضا(ع) زيارت وارده را زيارت عاشورا قرار داده اند. در ميلاد امام زمان ارواحنا فداه زيارت وارده را ريارت عاشورا قرار داده اند.در بسياري از اعياد اسلامي دستور تلاوت زيارت عاشورا داريم. اين همه سفارش به تلاوت زيارت عاشورا براي اين است كه اشكهايتان خشك نشود و قلبتان آرام نگيرد. اين اسرار است كه شيعه را زنده نگه داشته است. اين حرفهايي كه مي گويند در اعياد و ميلادها نبايد گريه كرد، خطرناك است. مي گويند امروز روز ولادت امام رضا(ع) است و نبايد زيارت عاشورا بخوانيم و گريه كنيم، در حالي كه ما در ايام ولادت اهل بيت به خواندن زيارت عاشورا توصيه شده ايم, براي آنست كه در هر فرصتي فرهنگ و انديشه حضرت اباعبدالله الحسين(ع) را شرح دهيم. شيعه با گريه نشاط پيدا مي كند. جوانان شيعه از شدّت نشاط معنوي به هيجان مي آيند, آنچنان كه براي هرگونه ايثار و تلاش خدمت به اسلام آماده مي شوند. در عاشوراي حسين(ع) نشاط روحي بيشتر است. در عاشورا مريضها خوب مي شوند، پيرها به تحرك وا داشته مي شوند، گنه كاران توبه مي كنندو... . عاشورا يك پارچه تحرك مي شود.

بيش از هزار سال است كه شيعه در ايام محرم و صفر به گريه و زاري مشغول است. چه كسي شنيده است, كه عزاداري در ايّام محرم و صفر موجب ايجاد افسردگي شده باشد؟ اين درحاليست كه حتي بسياري از مسيحيان آشنا به فرهنگ شيعه در ايّام محرم و صفر با شركت در عزاداري هاي حسيني به وجد و نشاط معنوي دست مي يابند.

گريه هايي كه افسردگي مي آورد

گريه اي كه  به خاطر شكستهاي دنيايي باشد افسردگي مي آورد. گريه پس از ظلم و نابود كردن زندگي ديگران، افسردگي مي آورد. پس گريه هايي افسردگي مي آورد كه براي از دست دادن دنيا باشد.

مكتب گريه نجات بخش است

در روايات آمده است كه زيارت عاشورا تو را مستجب الدعوه مي كند. هر حاجتي كه بخواهي به تو مي دهند. اين گريه بر عاشورا است كه روانها را شستشو مي دهد. و دشمن هم با عاشورا مخالف است. حال اين گريه بايد با كسب معارف و حقايق باشد و كسي كه گريه مي كند، بايد تلاش كند كه بتواند معارف اسلام و قرآن را پيدا كند و آنها را گسترش دهد.

آيا هميشه بايد گريه كرد؟

زمان انقلاب عده اي مي گفتند كه بايد مبارزه كرد و گريه ضرورتي ندارد و عده اي ديگر مي گفتند كه بر طبق روايات بايد گريه كنيم. اين دو مكتب هر دو اشتباه بودند. جواب اين مسئله اين است كه در مجلس عزاداري بايد گريه كرد و نبايد مبارزه كرد اما همين گريه را در ميدان مبارزه نبايد انجام داد و بايد مبارزه كرد. اگر آمريكا حمله كرد، نبايد گريه كنيم بلكه بايد شمشيرت را آماده كني و بايد مبارزه كني، بايد تبليغات كني. ولي وقتي نگاهت به حضرت ابا عبد الله(ع) افتاد بايد گريه كني...

بسم‏ اللّه ‏الرّحمن ‏الرّحيم

بسم الله الرحمن الرحیم

در ((عیون اخبار الرضا))(ع) در حدیثی از پیامبر اکرم(ص) می خوانیم خدای متعال چنین فرموده:

((من سوره ی حمد را میان خود و بنده ام تقسیم کرده ام نیمی از آن برای من ، و نیمی از آن برای بنده ی من است ، و بنده ی من حق دارد هر چه را می خواهد از من بخواهد :

هنگامی که بنده می گوید ((بسم الله الرحمن الرحیم ))خداوند بزرگ می فرماید بنام من آغاز کرد ، و بر من است که کارهای او را به آخر برسانم و در همه حال او را پر برکت کنم ، و هنگامی که می گوید ((الحمدالله رب العالمین)) خداوند بزرگ می گوید بنده ام مرا حمد و ستایش کرد ، و دانست نعمتهایی که دارد از ناحیه ی من است ، و بلاها را نیز من از او دور کردم گواه باشید که من نعمتهای سرای آخرت را بر نعمتهای دنیا او می افزایم ، و بلاهای آن جهان را نیز از او دفع کنم ، همانگونه که بلاهای دنیا را دفع کردم.

و هنگامی که می گوید ((الرحمن الرحیم)) خداوند می گوید : بنده ام گواهی داد که من رحمان و رحیمم ، گواه باشید بهره ی او را از رحمتم فراوان می کنم ، و سهم او را از عطایم افزون می سازم و هنگامی که می گوید (( مالک یوم الدین)) او می فرماید گواه باشید همانگونه که او حاکمیت و مالکیت روز جزا را از آن من دانست ، من در روز حساب ، حسابش را آسان می کنم ، حسناتش را می پذیرم ، و از سیئاتش صرف نظر می کنم.

و هنگامی می گوید (( ایاک نعبد)) خداوند بزرگ می گوید بنده ام راست می گوید ، تنها مرا پرستش می کند ، من شما را گواه می گیرم بر این عبادت خالص ثوابی به او می دهم که همه ی کسانی که مخالف این بودند به حال او غبطه می خورند.

و هنگامی که می گوید (( ایاک نستعین )) خدا می گوید بنده ام  از من یاری جسته ، و تنها به من پناه آورده گواه باشید من او را در کارهایش کمک می کنم ، در سختیها به فریادش می رسم ، و در روز پریشانی دستش را می گیرم.

و هنگامی که می گوید (( اهدنا الصراط المستقیم ...)) (تا آخر سوره) خداوند می گوید این خواسته ی بنده ام برآورده است ، و او هر چه می خواهد از من بخواهد که من اجابت خواهم کرد آنچه امید دارد ، به او بچشم و از آنچه بیم دارد ایمنش سازم.))

نماز شب سوم شعبان :

نماز این شب دو رکعت است که در هر رکعت بعد از حمد بیست و پنج مرتبه سوره ی توحید خوانده می شود . هر کس این نماز را بخواند در اخرت انشالله از بهشتیان خواهد بود و پاداش زیادی به او مرحمت خواهد شد .

امیدوارم در هنگام خوندن نماز منو هم به یاد بیارید و واسم دعا کنید . و انشالله هر ارزو و حاجتی هم که دارید خداوند بزرگ به شما عنایت بکند.

                                                                           التماس دعا - یا الله

لینک منبع

در فضيلت و اعمال ماه شعبان است

بدان كه شعبان ماه بسيار شريفى است و منسوب است به حضرت سيد انبياء صلى الله عليه و آله و آن حضرت اين ماه را روزه مى داشت و وصل مى كرد به ماه رمضان و مى فرمود: شعبان ماه من است هر كه يك روز از ماه مرا روزه بدارد بهشت او را واجب شود و از حضرت صادق عليه السلام روايت است كه: چون ماه شعبان داخل مى شد حضرت امام زين العابدين عليه السلام اصحاب خود را جمع مى نمود و مى فرمود اى گروه اصحاب من مى دانيد اين چه ماهى است اين ماه شعبان است و حضرت رسول صلى الله عليه و آله مى فرمود شعبان ماه من است پس روزه بداريد در اين ماه براى محبت پيغمبر خود و براى تقرب به سوى پروردگار خود به حق آن خدائى كه جان على بن الحسين بدست قدرت اوست سوگند ياد مى كنم كه از پدرم حسين بن على عليهما السلام شنيدم كه فرمود شنيدم از امير المؤمنين عليه السلام كه هر كه روزه دارد شعبان را براى محبت پيغمبر خدا و تقرب به سوى خدا دوست دارد خدا او را و نزديك گرداند او را به كرامت خود در روز قيامت و بهشت را براى او واجب گرداند و شيخ روايت كرده از صفوان جمال كه گفت: فرمود به من حضرت صادق عليه السلام كه وادار كن كسانى را كه در ناحيه و اطراف تو هستند بر روزه شعبان گفتم فدايت شوم مگر مى بينى در فضيلت آن چيزى فرمود بلى بدرستى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله هر گاه مى ديد هلال شعبان را امر مى فرمود منادى را كه ندا مى كرد در مدينه اى اهل مدينه من رسولم از جانب رسول خدا صلى الله عليه و آله بسوى شما مى فرمايد آگاه باشيد بدرستى كه شعبان ماه من است پس خدا رحمت كند كسى را كه يارى كند مرا بر ماه من يعنى روزه بدارد آن را پس گفت حضرت صادق عليه السلام كه امير المؤمنين عليه السلام مى فرمود كه فوت نشد از من روزه شعبان از زمانى كه شنيدم منادى رسول خدا صلى الله عليه و آله ندا كرد در شعبان و فوت نخواهد شد از من تا مدتى كه حيات دارم إن شاء الله تعالى پس مى فرمود كه روزه دو ماه كه شعبان و رمضان باشد توبه و مغفرت است از خدا و روايت كرده اسماعيل بن عبد الخالق كه گفت: بودم نزد حضرت صادق عليه السلام كه در ميان آمد ذكر روزه شعبان حضرت فرمود كه در فضيلت روزه شعبان چنين و چنان است حتى آنكه مردى مرتكب خون حرام مى شود پس روزه مى گيرد شعبان را نفع مى بخشد او را و آمرزيده مى شود و بدان كه اعمال اين ماه شريف بر دو قسم است اعمال مشتركه و اعمال مختصه اما اعمال مشتركه پس آن چند امر است:........

                                                   اعمال ماه هم ذکر شده است

ولادت امام حسين (ع)

ولادت حضرت عباس (ع) و روز جانباز

میلاد حضرت امام زین العابدین (ع)

بر تمام شیعیان و مسلمین جهان مبارکباد

                 مسلمانی که داند رمز دین را                              

                                                          نساید پیش غیر الله جبین را

                      اگر گردون به کام او نگردد

                                                         به کام خود بگرداند زمین را

«اقبال لاهوری»                      

نماز درسفر

واذ ا ضربتم في الارض فليس عليكم جناح ان تقصروا من الصلوه...

وهنگامي كه سفر كنيد گناهي بر شما نيست كه نماز را كوتاه كنيد.

منبع :  سوره نساء،آيه ۱۰۱

تحريم نماز در حال مستي

يا ايها الذين امنوا لا تقربوا الصلوه وانتم سكاري حتي تعلموا ما تقولون،

اي كساني كه ايمان آورده ايد در حالي كه مست هستيد به نماز نزديك نشويد تا بدانيد چه مي گوييد.

منبع :  سوره نساء ،آيه ۴۳

اخلاص در نماز

قل ان صلاتي ونسكي ومحياي ومماتي لله رب العالمين ،لا شريك له وبذلك امرت وانا اول المسلمين:

بگو همانا نماز وتمام عبادت و زندگي ومرگ من همه براي خداوند پروردگار جهانيان است شريكي براي او نيست وبه همين دستور يافته ام ومن نخستين مسلمان هستم .

منبع :  سوره انعام،آيه ۱۶۲و۱۶۳

مهندسي خانه ونماز

واجعلوا بيوتكم قبله واقيموا الصلوه،

خانه هايتان را مقابل يكديگر قرا دهيد ونماز بر پا داريد.

منبع :   سوره يونس،آيه ۸۷

مواظبت بر نماز ها

والذين هم علي صلاتهم يحافظون،

مصلين كساني هستند كه مواظب نماز خويشتن اند وهمه اوقات نماز را حفظ مي كنند.

منبع :  سوره معارج ،آيه۳۴

آداب نماز

ولا تجهر بصلاتك ولا تخافت بها وابتغ بين ذلك سبيلا،

ودر نماز نه صدا را بسيار بلند ونه بسيار آهسته گردان ،بلكه حد متوسط را اختيار كن.

منبع :  سوره اسراء،آيه۱۱۰

اداي واجب ، موجب نجات

قال رسول الله (ص):

قال الله تعالي ( لا ينجوا مني عبدي الا باداء ما افترضت عليه )

خداوند فرموده ايت بنده ام از من نجات نمي يابد مگر با اداي آنچه بر او واجب كردم .

منبع :  محجه البيضا ء ،ج ۱، ص ۳۹۸

طلب عبادت

عن الحسين ابن علي عليه الاسلام

ان من الطلب عباده تزكي لها و اذا اضرت النوافل بالفريضه فار فضوها

هر كس طلب عبادت دارد دل را براي آن پاك كند و هر گاه نمازهاي مستحبي به نمازهاي واجب ضرر رساند (باعث آسيب رساني به يكي از صفات و ابعاد نمازهاي واجب شد ) نمازهاي مستحبي را ترك كنيد .

منبع :  تحف العقول ، ص ۲۶۷

نماز ،اولين فرمان به موسي

انني انا الله لا اله الاانا فاعبودني و اقم الصلوه لذكري

من الله هستم ،معبودي جز من نيست ،مرا پرستش كن و نماز را براي ياد من به پا دار

منبع :  سوره طه ،آيه۱۴

وقت نماز صبح و ظهر

اقم الصلوه لدلوك الشمس الي غسق اليل و قران الفجر ان القران الفجر كان مشهودا

نماز را وقت زوال آفتاب تا اول تاريكي شب به ياد آر و نماز صبح را نيز به جاي آر، كه آن به حقيقت مشهود نظر فرشتگان شب و فرشتگان روز است

منبع :  سوره اسراء ، آيه۷۸

اهميت نماز ظهر

حافظوا علي الصلوات و الصلوه الوسطي و قوموا الله قانتين

در انجام همه نمازها و نماز مياني (ظهر ) كوشش و مواظبت كنيد در حال عبادت و خضوع كنان براي خدا به پا خيزيد

منبع :  سوره بقره ،آيه ۲۳۸

ثابت بودن وقت نماز

فاقيموا الصلوه ان الصلوه كانت علي امومنين كتابا موقوتا

نماز را بر پا داريد كه راستي نماز وظيفه ثابت ومعيني است براي مومنان

منبع :  سوره نساء ،آيه ۱۰۳

نماز ووقت شناسي

فسبحان الله حين تمسون وحين تصبحون ،وله الحمد في السموات و الارض و عيشاو حين تظرون

پس (به فكر آن روز بزرگ باشيد ) خدا را هنگام شام و صبحگاه در نماز مغرب و صبح تسبيح و ستايش گوييد وسپاس اهل عالم در آسمانها و زمين مخصوص اوست وشما نيز در تاريكي شب و نيمه روز (در نماز عشا، ظهر و عصر ) به ستايش او مشغول شويد .

منبع :  سوره روم ،آيات ۱۷و۱۸

نمازهاي پنجگانه روزانه

وسبح بحمده ريژبك قبل الطلوع الشمس وقبل غروبها ومن اناي اليل فسبح واطراف النهار لعلك ترضي

قبل از طلوع آفتاب وپيش از غروب آن وهمچنين در اثنا شب و اطراف روز تسيبح و حمد پرودژردگارت را به جا آور تا خشنود شوي

منبع :  سوره طه ،آيه ۱۳۰

نماز ،روش پيامبران

قال رسول الله –صلي الله عليه واله-:

الصلاه من شرايع الدين ،وفيها مرضاه الرب- عز وجل –فهي منهاج الانبياء ،.

نماز از سنتهاي دين ،ومايه خشنودي پروردگار وراه وروش پيامبران است.

منبع :  جامع احاديث الشيعه ،ج۴ص ۲۲.بحار الانوار،ج۸۲،ص۲۳۱

اقامه نماز و پاداش الهی

لكن الراسخون في العلم منهم والمومنون يومنون بما انزل اليك و ما انزل من قبللك و المقيمين الصلوه والموتون الزكوه و المومنون بالله وال

ولي دسته اي از آنها كه راسخ در علم اند و آنها كه ايمان دارند و به تمام آنچه بر تو نازل شده و آنچه كه پيش از تو نازل گرديده ايمان مي آورند و آنها كه نماز را بر پا مي دارند و آنان كه زكات مي دهند وآنها كه به خدا و روز قيامت ايمان آورده اند به زودي به همه آنان پاداش عظيمي خواهيم داد

منبع :  سوره نساء ،آيه ۱۶۲

نماز وقرآن

ان الذين يتلون كتاب الله و اقامواالصلواه

كساني كه قران تلاوت مي كنند ونماز به پاي مي دارند

منبع :  سوره فاطر ،آيه ۲۶

اوصاف مصلحان

والذين يمسكون بالكتاب واقاموا الصلواه انا لا نضيع اجر المصلحين

و آنهايي كه به كتاب (خدا) تمسك جويند و نماز را به پا دارند (پاداش بزرگي خواهند داشت زيرا ) ما پاداش مصلحان را ضايع نخواهسم كرد .

منبع :  سوره اعراف ،آيه ۱۷۰

نماز و صفات مومنان و مجاهدان

التا ئبون العابدون الحامدون السائحون الراكعون الساجدون الامرون بالمعروف والناهون عن المنكر والحافظون لحدودالله و بشر المونين

(مومنان كساني هستند كه ) توبه كنندگان و عبادت كنندگان و سپاس گويان و سياحت كنندگان و ركوع كنندگان وسجده آوران وآمران به معروف و نهي كنندگان از منكر و حافظان حدود (ومرزهاي) الهي و بشارت بده مومنان را

منبع :  سوره توبه ،آيه ۱۱۲

نماز و زكات

فاقيموا الصلوه و اتوالزكوه و اعتصموا بلله هو مولاكم

پس نماز بگذاريد و زكات بدهيد وبه خدا توسل جوييد اوست مولاي شما .

منبع :  سوره حج ،آيه ۷۸

نماز وتنبيه

ولا تصل علي احد منهم مات ابداً و لا تقم علي قبره انهم كفروابلله و رسوله وماتوا وهم فاسقون

بر هيچ يك از آنها كه بميرد نماز نخوان و بر كنار قبرش (براي دعا و طلب آمرزش ) نايست ،چرا كه آنها به خدا و رسولش كافر شدند ودر حالي كه فاسق بودند از دنيا رفتند .

منبع :  سوره توبه ،آيه ۸۴

نماز همراه با مشورت

والذين استجابوا لربهم و اقاموا الصلوه و امرهم شوري بينهم

وآنها كه دعوت پرودگارشان را اجابت كرده ونماز را برپا داشته وكارهايشان به طريق مشورت در ميان آنها صورت مي گيرد .

منبع :  سوره شوري ،آيه ۳۸

نماز، خصلت مومنين

والمومنون المومنات بعضهم اولياء بعض يامرون بالمعروف وينهون عن المنكر ويقميون الصلوه

مردان و زنان با ايمان يار وياور همديگرند ،امر به معروف و نهي از منكر مي كنند و نماز را برپا مي دارند

منبع :  سوره توبه ،آيه ۷۱

يكي از صفات متقين اقامه نماز است

الذين يومنون بالغيب و يقيمون الصوه و مما رزقناهم ينفقون

پرهزيكاران كساني هستند مه به غيب ايمان مي آورند و نماز را بر پا مي دارند و از تمام نعمتها و مواهبي كه به آنها روزي داده ايم ،انفاق مي كنند .

منبع :  سوه بقره ،آيه۳

نماز پيوند با خدا و پيوند با خلق

واقيمواالصلواه واتواالزكوه و ما تقدموا لانفسكم من خير تجدوه عند الله ان الله بما تعلمون بصير

نماز را به پا داريد و زكات را اداكنيد (با اين دو وسيله روح و جسم اجتماع خود را نيرومند سازيد و بدانيد ) هر كار خيري براي خود (در سراي آخرت) از پيش مي فرستيد آن را نزد خدا خواهيد يافت خداوند به اعمال شما آگاه است

منبع :  سوره بقره ،آيه ۱۱۰

نماز جزء برنامه هاي حكومت اسلامي

الذين مكنا هم في الارض اقاموالصلواه و اتوا الزكوه و امروا بلمعروف و نهوا عن المنكر ولله عافبه الامور

ياران خدا كساني هستند كه هرگاه در زمين به آنها قدرت بخشيديم نماز را برپا مي دارند و زكات را ادا مي كنند و امر به معروف و نهي از منكر مي نمايند و پايان همه امور از آن خداست .

منبع :  سوره حج ،آيه ۴۱

لذت نماز را چگونه می توان ابجاد کرد؟

شخصی که تازه مسلمان شده بود به محضر پیامبر اکرم (ص) آمد. عرض کرد من نمی توانم نماز های پنجگانه را انجام دهم ، ولی می توانم شبانه روزی دو رکعت نماز بخوانم . پیامبر اکرم(ص) دریافت که آن شخص هنوز نماز را نشناخته و به اهمیت آن پی نبرده است ، از این رو به گونه ای به نماز می نگرد که گویا به او تحمیل شده است و بدون رغبت و میل باید انجام دهد. پیامبر (ص) بر او سخت نگرفت و با او موافقت کرد که او روزی دو رکعت نماز بخواند . آن شخص مدتی به همین دو رکعت نماز اکتفا کرد تا این که حلاوت و شیرینی نماز را چشید و اهمیت آن را شناخت و کم کم آماده گردید و نمازهای پنجگانه را با خشوع و خلوص تمام انجام می داد.

اگر مایلید از قرآن بدون هیچ اتلاف وقتی استخاره

 بگیرید روی لینک زیر کلیک کنید.

(انشاءالله خیر است)

استخاره با قرآن

نماز در آیین یهود

قرآن کریم متقن ترین منبعی است که از گذشتگان خبر می دهد و درآن شواهدی درباره نماز درشریعت حضرت موسی آمده است.وقتی حضرت موسی(ع) در راه رسالت الهی با همسرش از وطن هجرت نمود و سر به بیابان گذاشت ودر تاریکی وظلمت شب، به طوفان و باران برخورد کرد وبه خاطر سختی ها و مشکلات فراوان دستخوش اضطراب وناراحتی گشت، پروردگار مهربان برای آرامش او به او وحی نمود که:«همانا من الله هستم و معبودی جز من نیست، پس مرا عبادت کن و نماز رابرای یاد من به پادار.»در این آیه پس از بیان عبادت خدای یکتا به حضرت موسی (ع)مسأله نماز یادآوری شده است.درآیه دیگری به موسی و برادرش هارون دستور داده شده که:«...شما و پیروانتان در مصر منزل گیرید وخانه هایتان را قبله و معبد قرار دهید و نماز بپادارید...». در این آیه هم خطاب به موسی(ع) و هارون به پاداشتن نماز مطرح گردیده است. درتأیید این مطالب که یهودیان باید نماز هایشان را درمعابدشان اقامه کنند درکتاب«گنجینه تلمود»آمده است که:«علاوه بر عبادتها و نمازهای فردی و خصوصی که انسان به وسیله آن حاجات خود را ازخدا می طلبد ، نمازهای جماعتی نیز هستند که افراد موظف هستند در آن شرکت جویند.»ودرتاریخ ادبی و فکری قوم یهود، کتاب تلمود بزرگترین و جامع ترین کتاب شمرده شده است.این کتاب درقرن پنجم میلادی توسط«یوخاس» فردی که از روحانیون یهود وبا همکاری کاهنان یهودی ، باترکیب و تلفیق دو کتاب میشنا و گبارا و چند کتاب کوچک دیگر ،تدوین گردید و این کتاب ترکیبی را تلمود خواندند.

در باره برگزاری نماز جماعت در کنیسه نیز گفته شده است :«هرآن کس که در شهر او کنیسه ای وجود دارد و برای خواندن نماز به آن جا نمی رود وی را «همسایه بد»می خوانند وبه شدت ، این همسایگان بد را مورد نکوهش و مذمت قرار می دهند .» در روایتی هم که ازائمه (ع) به ما رسیده وجود نماز را در این شریعت آسمانی تأیید می کند؛از جمله ، روایتی است در ارشادالقلوب دیلمی که می گوید:«خداوند سبحان به موسی بن عمران (ع) وحی فرمود:ای موسی... اگر ببینی آن کسانی را که نماز می خوانند درتاریکی شب و خود را به من نزدیک می نمایند به حدی که گویی مرا می بینند و با من سخن می گویند ، من به آن ها جلال و عزت می دهم.» همچنین در روایتی از امام باقر(ع) نقل شده است که فرمودند:« خداوند به موسی (ع) وحی کرد می دانی چرا از میان بندگانم ترا برای شنیدن کلامم به طریق مستقیم انتخاب کردم؟گفت:خیرای پروردگارم.خطاب رسیدبه خاطر این که در عبادت و بندگی همانندت را نیافتم که نسبت به من در نفس خود به این اندازه با تواضع باشد.ای موسی تو بنده ای هستی که درپیشگاه من به وقت نماز صورت بر خاک می گذاری.» از دقت در روایات می توان چنین نتیجه گرفت که نماز یکی از دستورات ضروری و با اهمیتی بوده است که توسط حضرت موسی(ع) از طرف خداوند به مردم ابلاغ شده است. یهودیان در شبانه روز ۳مرتبه نماز می خوانند که آنهارا نماز صبحگاه ،نیمروز و شامگاه می گویند.و همچنین نمازشان دارای مقدماتی است ،ازجمله این که : در حال جنابت نمی توان نماز خواند و بدن و لباس باید از هرگونه کثافت و پلیدی پاک باشد.آنان دستها و صورت را به عنوان وضو شسته و به طرف بیت المقدس ایستاده و با خضوع و خشوع نماز می خوانند. از مجموع آن چه گفته شد به خوبی می توان دریافت که نماز در آیین یهود از دستورات قطعی و واجبی بوده که توسط حضرت موسی(ع) به مردم ابلاغ شده است و خود آن حضرت اهتمام زیادی بر انجام آن داشته اند.

نماز در آیین مسیحیت

قرآن در آیات متعددی چندین بار از حضرت عیسی(ع) سخن به میان آورده است.آنگاه که مریم پاکدامن به قدرت و معجزه خداوندی بدون داشتن همسر حامله گردید و فرزندش حضرت عیسی(ع) را به دنیا آورد ، این وضع موجب شگفتی و حتی باعث تهمت ناروا به او گردید که این هنگام مریم به فرمان خدا سکوت کردو تنها کاری که اشاره به نوزادش کرد و افراد ماجراجو را به اطراف گهواره عیسی(ع)ارجاع داد.اما این کار بیشتر تعجب آن هارا برانگیخت و برخی آنرا حمل بر سخریه گرفته و خشمناک شدند ، ولی این وضع چندان به طول نکشید ، چرا که آن نوزاد ربان به سخن گشود و گفت :«به درستی که من بنده خدایم که به من کتاب داده و مرا پیامبر قرار داده است. مرا هرکجا باشم مایه برکت قرار داد وتا زنده ام به زکات و نماز سفارش کرد.» دراین آیات حضرت عیسی(ع) پس از بیان این که فرستاده خداست و کتاب آسمانی به او داده شده ازمیان برنامه ها، توصیه به نماز و زکات را مطرح می کند آن هم با این بیان:مادامی که زنده باشم ،واین به خاطر اهمیت فوق العاده این دو برنامه است چرا که این دو ، رمز ارتباط خالق و خلق است. در مورد خود مریم نیز در قرآن آمده است:«ای مریم ! برای پروردگارت خضوع کن و سجده به جا بیاور و با رکوع کنندگان رکوع نما.»این آیات به خوبی مؤید این مطلب می باشد که در شریعت آسمانی حضرت عیسی(ع) نماز و اقامه آن ، از واجبات مهمی بوده که از طرف خداوند از ابتدای تولد به آن حضرت توصیه شده بود و مادرش حضرت مریم(ع) از طرف فرشتگان امر به اقامه نماز شده بود. 

دکتر احمد شبلی در کتاب مقارنة الادیان  خود می گوید :«مهم ترین عبادت نزد مسیحیان روزه ونماز است، ولی محمدوده آن متفق علیه نیست. بسیاری از مسیحیان معتقدند که انتظامات و قانون در روزه و نماز توجیه اختیاری است نه اجباری. اما نماز، پس هفت نماز در روز و شب دارند که عبارتند از :نماز صبحگاهان و نماز ساعت سوم و ششم نهم و یازدهم و دوازدهم و نیمه شب، و اهتمام و توجه آنان به نماز ، بیشتر از روزه است و نماز، ترتیبی خاص ندارد.» مسیحیان در روز یکشنبه در کلیسا، جلسات دعای دسته جمعی تشکیل می دهند.بعلاوه، روحانیون و وابستگان آنان دعاهایی دارند و معتقدند که باید دعا کنند و با دلی پاک ، حاجات خود را از خدا بخواهند. با وجود این ، آخرین نمازی را که مسیح با حواریون به جای آورد ، بهترین صورت دعا می دانند و این دعا یا نماز، مشتمل بر تمجید خداست و آنگاه شش فقره آن به بیان حاجات که طلب نان روزانه، یکی از آنهاست، اختصاص دارد و پس از اظهار حوائج، باز به تسبیح مقام ربوبیت می پردازند. در قاموس کتاب مقدس در مورد کیفیت نماز عیسویان آمده است :«اما لازم به ذکر است که وضع هیئت بدن در قیام و قعود نزد عیسویان مراعات نمی شود و دارای اهمیت نمی باشد که شخص نماز گزار در قیام باشد یا در قعود یا در رکوع یا در سجود ، با چشم های بسته یا گشاده بلکه قصد کلی ، نیت خالص و پاکی و طهارت فکر می باشد و البته باید ملتفت این معنی نیز شد که استجابت دعا یا نماز البته به کثرت کلمات مکرر و طولانی نماز نیست، بلکه بهترین نماز آن است که مختصر و مفید و با نهایت گرمی و حرارت تقدیم شود.»مسیحیان کتاب مخصوصی برای نماز دارند و بر حسب آن چه در آن مکتوب است نماز باید بخوانند و اما درباره نماز ارتجالی (فرادی) که شخص نماز گزار به خودی خود نماز کند این است که افکار و خواسته های مخصوص خود را به نوع مخصوص در حضور خالق خود می آورد و البته در این صورت با اختلاف ظروف و حرارت نفس نماز گزار ، تفاوت کلی خواهد داشت و به هیچ وجه مقید به قیود مخصوص نخواهد بود.در پایان باید گفت صرف نظر از بعضی تحریفات و اضافاتی که در کتاب آسمانی انجیل شده وبه حضرت عیسی (ع) نسبت داده شده است، نماز در این شریعت الهی ، جایگاه خاصی داشته و از اهمیت ویژه ای برخوردار بوده است و نمی توان منکر اصل نماز در شریعت آسمانی عیسی(ع)شد و از دیدگاه اسلام حضرت مسیح(ع) یکی از پیامبران بزرگ الهی است.

۱) باعث خشنودي خدا و دوستي ملائكه است.
۲) باعث مباهات خداوند بر فرشتگان است.
۳) باعث درخشش براي اهل آسمان همانند ستارگان است.
۴) باعث روشني دل است.
۵) باعث استجابت سريع دعا است.
۶) باعث پذيرش توبه و پاك شدن از گناهان از جانب حضرت حق است.
۷) باعث كفاره گناهان است.
۸) باعث زيبايي صورت و شادابي چهره و نوراني شدن آن در طول روز است.
۹) باعث سلامتي و تندرستي و رفع انواع بيماريهاي جسمي و روحي است.
۱۰) باعث از بين رفتن غم و اندوه و تقويت نور چشم است.
۱۱) باعث تمسك يافتن به اخلاق انبياء و اولياي خداوند است.
۱۲) باعث انجام دادن سنّت پيامبران و صالحان است.
۱۳) باعث تابش نور خدا به او مي‌شود.
۱۴) باعث مهر و محبت و محبوب القلوب شدن بين مردم است.
۱۵) باعث افزايش عمر است.
۱۶) باعث جلب رزق و روزي فراوان و ادعاي قرض است.
۱۷) باعث نوعي صدقه است.
۱۸) باعث نوشته شدن چهار ثواب بزرگ براي خود است.
۱۹) خداوند نه صف از ملائكه پشت سر نمازگزار قرار مي‌دهد.
۲۰) كليد رفتن به بهشت و جواز عبور از پل صراط است.
۲۱) زينت آخرت و نور مؤمن در آخرت است.
۲۲) نماز شب همچون سايباني در روز قيامت است بر سرش.
۲۳) نماز شب لباس بدن نمازگزار است در روز قيامت درحاليكه همه عريانند.
۲۴) نماز شب در روز قيامت همچون نوري در برابرش است و چشم نمازگزار نماز شب در روز قيامت شادمان است.
۲۵) نماز شب ميان شخص نمازگزار و آتش جهنم همچون حائلي فاصله مي‌گذارد.
۲۶) ميزان اعمال خوب نمازگزار در روز قيامت سنگين است.
۲۷) نماز شب همچون تاجي در روز قيامت است بر سرش.
۲۸) چراغي است براي تاريكي قبر و برطرف كننده وحشت تاريكي قبر است.
۲۹) نماز شب همچون مشعلي نوراني است در تاريكي قبر.
۳۰) نماز شب، نمازگزار را از عذاب قبر ايمن مي‌كند و برات آزادي از آتش جهنم است

پس از پايان اين نيايش آموزنده و پر محتوا، نمازگزار بايد يك سوره كامل از قرآن را تلاوت كند.

اين كار، بخشى از قرآن را كه وى آزادانه و به دلخواه انتخاب كرده، در ياد او زنده مى‏كند، يعنى فصل ديگرى از معارف اسلامى را پيش روى او مى‏گشايد.

فريضه تلاوت قرآن در نماز-چنانكه امام على بن موسى عليه السلام در حديثى به فضل بن شاذان فرموده است-قرآن را از متروك شدن و نافهميده ماندن به در مى‏آورد در خاطره‏ها و ذهنها حاضر مى‏سازد. ⁽¹⁾

در اين گفتار، ما به ترجمه سوره توحيد-كه به طور معمول در نمازها تلاوت مى‏شود-بسنده مى‏كنيم.

بسم الله الرحمن الرحيم-به نام خداى رحمان و رحيم.

قل.بگو. (اى پيامبر) خود بدان و به ديگران نيز، همچون پيامى بايسته، برسان كه:

هو الله احد-اوست‏خداى يكتا. ⁽²⁾

مانند خدايانى كه عقايد تحريف شده اديان معرفى مى‏كنند شريك و رقيب و هماورد ندارد. پس صحنه آفرينش ميدان تنازع و پيكار خدايان نيست.بلكه همه سنتها و قوانين عالم ناشى از يك اراده و يك قدرت است و به همين دليل است كه در جهان آفرينش نظم و هماهنگى و يكنواختى برقرار است و قوانين و تحولات و حركات طبيعى عالم همه به يك سو و در يك جهت در عمل و حركت‏اند.و در اين ميان فقط انسان است كه چون از«اراده‏»و«اختيار»و قدرت تصميمگيرى برخوردارش ساخته‏اند، مى‏تواند از اين نظم كلى سرپيچى نمايد و چون سازى ناهماهنگ، نغمه‏اى جدا بنوازد.و نيز مى‏تواند يكسره بر طبق اين قوانين، زندگى خود را بسازد.

الله الصمد-خدا از همه رو بى‏نياز است (از همه چيز و همه كس) .

يعنى خدايى كه من در برابر او به كرنش و تعظيم و ستايش برخاسته‏ام، همچون خدايان پندارى نيست كه پديد آمدنش، ادامه حياتش، و توان بودن و زيستنش به كمك و مراقبت و رعايت كسى نيازمند باشد.آن چنان خدايى شايسته تكريم و تعظيم انسان‏نيست، زيرا كه خود موجودى است در طراز انسان يا فروتر از آن.انسان، اين موجود عظيم و ژرف، تعظيم و ستايش و عبوديتش فقط در برابر قدرتى مى‏سزد كه به هيچ وجودى و هيچ عنصرى كمترين نيازى نداشته باشد و بودن و قدرتمند بودن و هميشه بودنش از ذات او مايه گرفته باشد.

لم يلد-نزاده و فرزند نياورده است.

آن نيست كه در پندارها و خرافه‏هاى اديان تحريف شده و عقايد شرك‏آميز، معرفى مى‏كنند. خداى پندارى مسيحيان و مشركان نيست كه فرزند يا فرزندانى داشته باشد.او آفريننده و پديدآورنده همه چيز و همه كس است و نه پدر آنان.و همه آنان كه در آسمانها و در زمين زندگى مى‏كنند، بندگان اويند و نه فرزندان او.

و همين نسبت‏«بندگى و ربوبيت‏»ميان انسان و خداست كه بندگان واقعى خدا را از بندگى هر چيز و هر كس بجز خدا باز مى‏دارد، زيرا بنده دو ارباب نمى‏توان بود.

آنان كه خدا را پدر مهربان خلايق و انسانها را فرزندان او پنداشته‏اند و نسبت‏«بندگى و ربوبيت‏»ميان خدا و خلق را شايسته انسان و مقام او و كرامت او ندانسته‏اند در حقيقت راه را براى بندگى غير خدا گشوده‏اند و خود در عمل، بنده بسيارى از اربابان بى‏مروت دنيا و آلت دست‏برده‏گيريها و برده‏پروريها شدند.و لم يولد-و خود زاييده نشده است.

او پديده‏اى نيست كه روزى نبوده و روز ديگرى قدم به جهان هستى نهاده باشد.نه زاييده كسى است و نه زاييده انديشه‏اى يا پندارى و نه زاييده نظامى و طبقه‏اى و شكلى از شكلهاى زندگى بشر.او ارجمندترين و والاترين واقعيتهاست.واقعيتى لا يزال است. همواره بوده و همواره خواهد بود.

و لم يكن له كفوا احد-و او را انباز و همتا و هماوردى نبوده و نيست.

به كسى نمى‏توان همانندش كرد، و كسى را نمى‏توان در طراز و همپايه او دانست. نمى‏توان منطقه نفوذ و قلمرو فرمان او را-كه سراسر جهان هستى است-ميان او و كس ديگرى تقسيم كرد.بخشى از جهان يا از صحنه زندگى انسان را از او دانست و بخشى را به كسان ديگر، به خداوندگاران جاندار و بيجان يا به مدعيان الوهيت و قدرت، واگذار نمود.

اين سوره، چنانكه از نامگذارى آن پيداست، به راستى سوره توحيد است.ايده توحيد كه در سراسر قرآن و در صدها آيه به لحنها و بيانهاى گوناگون بازگو شده، در اين سوره به صورتى فشرده و با عباراتى ناظر به عقايد خرافى و شرك‏آميز رايج آن روزگار و با صراحتى كه نفى كننده هر داعيه الوهيتى مى‏تواند بود، براى آخرين بار ايراد شده است.

اين سوره از سويى به مسلمانان و به همه جهانيان خدايى‏را كه از نظر اسلام، شايسته پرستش و ستايش است معرفى مى‏كند:خدايى كه يكتا نباشد.خدايى كه شبيه او را صدها و هزارها در ميان خلق عالم بتوان يافت‏شايسته ربوبيت و الوهيت نيست. قدرتمندى و قدرتى كه براى بودن و ادامه يافتن خود به كمك موجود ديگرى نيازمند باشد، نمى‏تواند و نمى‏بايد بر بشر تحميل شود.آن كس كه در برابر خدايان پوشالى و نيازمند و پديد آمده و قابل زوال به كرنش و تعظيم برمى‏خيزد پا بر سر كرامت انسانى خويش مى‏گذارد و خود را و انسانيت را به قهقرا مى‏كشاند.اين جنبه مثبت‏سوره توحيد است كه نشانه‏ها و مميزات معبود و خداوندگار انسان را ارائه مى‏دهد و پوشالى بودن خداوندگاران تاريخ را به اثبات مى‏رساند.

و از سوى ديگر به خدا پرستان و پذيرندگان اسلام هشدار مى‏دهد كه درباره ذات و صفات خدا خود را به كنجكاويهاى عقلى كه شبهه‏خيز و وسوسه‏انگيز است آلوده نسازند. خدا را به كوته‏سخنى-كه مدعيان ياوه را از مقام قدس ربوبيت‏بتواند راند-بخوانند و ياد كنند و به جاى غرق شدن در فلسفه بافيها و ذهنيتها، به تعهدهايى كه از عقيده به توحيد برمى‏خيزد بينديشند.

بنابر حديثى كه از امام على بن الحسين عليه السلام رسيده است، خداى متعال مى‏دانست كه در آينده تاريخ، مردمى كنجكاو خواهند آمد و بدين علت‏سوره توحيد و آياتى از سوره حديد-تا آيه عليم بذات الصدور-را نازل ساخت تا حدود مجاز براى بررسى در ذات و صفات خدا را مشخص كند.پس هر كه به ماوراى‏اين حدود بپردازد خود را به هلاكت افكنده است. ⁽³⁾

گويا سوره قل هو الله...به نمازگزار مى‏گويد:خدا قدرتى است‏يكتا و والا و برترين، ذاتا مستغنى و بى‏نياز، نزاييده و زاده نشده، بى‏همانند و بى‏همال و، همين و بس. دانايى و بينايى و حكمت و ديگر صفات خداوند تا آنجا كه دانستن و شناختن آن براى مسلمان لازم است و در شكل بندى زندگى و عروج روح او مؤثر تواند بود در آيات ديگرى از قرآن باز گفته شده است.بيش از اين در ذات خدا و چگونگى صفات او غور مكن، معرفت‏بيشتر را در عمل به دست‏خواهى آورد.در پى آن مباش كه با بحث و تعمق ذهنى به معرفت‏بيشتر دست‏يابى.در پى آن باش كه معرفت را از راه ايجاد صفا و روحانيت در باطن روح و از راه عمل كردن به لوازم توحيد كسب كنى.

...و چنين بودند پيامبران و صديقان، بندگان راستين خدا و موحدان صادق و عارف.

بسم الله الرحمن الرحيم -به نام خداى رحمان و رحيم.

به نام خداوندى كه دارنده رحمتى همگانى و بخشنده رحمتى هميشگى است.

اين جمله، سرآغاز همه سوره‏هاى قرآن، سرآغاز نماز، سرآغاز همه كارها و فعاليتهاى يك مسلمان است.يعنى شروع همه كارها فقط به نام خداست، همه چيز انسان، آغاز زندگى‏اش و تمامى جلوه‏هاى زنده بودنش به نام خداست.مسلمان به نام خدا روزش را شروع مى‏كند و به نام او بر تلاش روزانه خود نقطه پايان مى‏گذارد.با ياد او به بستر مى‏رود و با استعانت او سر از بستر برمى‏دارد و فعاليت روزانه خود را از سر مى‏گيرد و سرانجام با نام او و ياد او چشم از اين جهان برمى‏گيرد و رهسپار سراى جاويدان مى‏شود.

براى پرداختن به اين موضوع كه نماز در ساختار شخصيت جوان، موجد چه آثارى بوده و نقش و تأثير آن تا چه حدى است به نظر مىرسد كه تبيين و توضيح چند مطلب در اين باب لازم و ضرورى باشد. نخست حقيقت و روح نماز است و ديگرى اهميت دوران نوجوانى و جوانى و نيز روحيه انفعالى و تأثير پذيرى اين نسل (نسل جوان) در مقابل عوامل خارجى است.

                              اذا تم العقل نقص الکلام .

ترجمه :هنگامی که عقل انسان کامل گردد ، گفتارش کوتاه می شود .

شرح: انسان ، هر اندازه که عقل و شعورش بیشتر شود و به سوی کمال برود ، به همان نسبت ، کمتر حرف میزند و در عوض بیشتر فکر میکند . کسانیکه زیاد حرف میزنند و جلوی زبان خودرا نمی گیرند ، عقلشان کم و فکرشان کوتاه است . به همین دلیل ، هنگام سخن گفتن ، درباره آنچه می گویند ، فکر نمی کنند ، و هر چه به زبانشان آید ، بدون فکر و اندیشه ، بیان می کنند.

اما بر عکس ، افراد عاقل ، تا زمانی که موضوعی را خوب بررسی نکرده اند ، و درباره خوب وبد آن نیندیشیده اند ، سخنی بر زبان نمی آورند . به همین دلیل ، شخص عاقل ، کمتر حرف می زند ، چون مقداری ازوقت خود را ، به فکر کردن در باره گفتاری که می خواهد بر زبان آورد ، می گذراند .

حضرت علی علیه السلام ، در جمله دیگری میفرماید :((زبان عاقل ، در پشت عقل او قرار دارد )) .

یعنی : شخص عاقل ، عقل خود را پیش از زبانش بکار می اندازد . ودر هر کاری ، اول فکرمیکند ، عقل و شعور خود را به کار می گیرد ، و  هنگامی که به درستی سخن خود مطمئن شد ، زبان به گفتار می گشاید . در حالیکه شخص نادان ، پیش از آنکه فکر خود را بکار بیاندازد ، شروع به حرف زدن می کند ، و چه بسا که با سخنان بی معنی وحساب نشده اش ، هم خود وهم دیگران را به زحمت و ناراحتی دچار می سازد .

                                                                                    ومن الله توفیق

من که صلوات می فرستم ثواب آن برای پیغمبر است یا برای من؟ اگر برای پیغمبراست مگر او نیاز دارد که من صلوات برای او بفرستم؟

 لركعتان في جوف اللّيل اَحَبُّ اِليّ مِن الدنيا و ما فيها .                                                                                                                                  نزد من دو ركعت نماز در دل شب از دنيا و آنچه در آن است محبوب تر است                                                  (وسائل الشيعه/ ج5/ ص276)   پيامبراکرم (ص)

فهرست اصلي

آرشيو موضوعي

بايگاني کل مطالب

مطالب پيشين

لوگوي ما

منابع

» قرآن کريم

» نهج البلاغه

» صحيفه سجاديه

» مفاتيح الجنان

امکانات